11
‘இந்தப் பையனைப் பற்றி நான் கொஞ்சம் கவலைப்பட்டேன்’: கென்மூர் தெரு ‘வான் மனிதனுக்கு’ உதவிய செவிலியர்
ஸ்காட்டிஷ் மேடை மற்றும் திரை நட்சத்திரம் கேட் டிக்கி படத்தில் நடித்த செவிலியர், அந்த மனிதனின் உயிருக்கு ஆபத்து இருப்பதை உணர்ந்த பிறகு, அந்த நபருக்கு “கவனிப்பு கடமை” என்று உணர்ந்ததாக கூறினார்.
மேலும் படிக்க:
எவ்வாறாயினும், புதிய படத்தில் ஆஸ்கார் விருது பெற்ற நடிகை எம்மா தாம்சனால் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ள தொழிலாளிக்கு “கவனிப்பு தேவை” என்று எச்சரித்த போதிலும், சம்பவ இடத்தில் இருந்த காவல்துறை அதிகாரிகள் தனக்கு உதவவோ அல்லது தண்ணீர் கொடுக்கவோ விரும்பவில்லை என்று அவர் பரிந்துரைத்தார்.
வருடாந்தர கிளாஸ்கோ திரைப்பட விழாவைத் திறந்து வைத்த ஆவணப்படத்தில் பேசிய எதிர்ப்பாளர், கென்முரே தெருவில் எட்டு மணி நேரப் போராட்டத்தின் போது ஒவ்வொரு 15 அல்லது 20 நிமிடங்களுக்கு ஒருமுறை செவிலியர்கள் தன்னுடன் எப்படி “செக் இன்” செய்தார்கள் என்பதை நினைவு கூர்ந்தார்.
கிளாஸ்கோவை தளமாகக் கொண்ட இயக்குனர் ஃபெலிப் புஸ்டோஸ் சியராவால் தயாரிக்கப்பட்ட திரைப்படம், 2021 மே 13 அன்று, குடிவரவு அமலாக்கக் குழு, கென்மூர் தெருவில் வசிக்கும் இந்திய வம்சாவளியைச் சேர்ந்த இரண்டு சீக்கியர்களை கைது செய்ய நகரின் பொல்லாக்ஷீல்ட்ஸ் பகுதியில் சோதனை நடத்தியபோது, தன்னிச்சையான பரவலான சிவில் எதிர்ப்பை விவரிக்கிறது.
ஆவணப்படத்தில் இடம்பெற்றுள்ள உள்ளூர்வாசிகள் தங்கள் தெருவில் உள்ள ஹோம் ஆஃபீஸ் குடியேற்ற வேனின் “டிஸ்டோபியன் காட்சியை” நினைவு கூர்ந்தனர் மற்றும் அதிகாலை நடவடிக்கை குறித்து சமூக ஊடகங்கள் மற்றும் வாட்ஸ்அப் செய்திகள் மூலம் அலாரத்தை எழுப்பினர்.
ஒருவர் கூறினார்: “இந்தப் பையன் வேனுக்கு அடியில் ஓடிவிட்டான். அவன் இல்லையென்றால் வேன் சென்றிருக்கும். இது இவ்வளவு சீக்கிரம் நடந்திருக்கும். அவனது செயல்களால் மக்கள் வருவதற்குப் பெரும் தாமதம் ஏற்பட்டது.”
ஆவணப்படத்தில் பேசிய வேன் ப்ரொடெக்டர், அருகிலுள்ள தனது வீட்டிலிருந்து கென்மூர் தெருவுக்கு சைக்கிளில் சென்று கொண்டிருந்தார்: “எனக்கு வாட்ஸ்அப் கிடைத்தது, அது எவ்வளவு நெருக்கமாக இருந்தது என்பதை உணர்ந்தேன், நான் உட்கார்ந்து என் மியூஸ்லியை சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்தேன், நான் நினைத்தேன்: ‘சரி, இது என் நாள்.’ நான் என்ன செய்வேன் என்று அப்போதுதான் தெரிந்தது. இது வேலை செய்யும் என்று நினைத்தேன். நான் ஒரு அறையில் இரவைக் கழிக்கப் போகிறேன் என்று நினைத்தேன்.
“நான் இதற்கு முன்பு ஆர்ப்பாட்டங்களில் பங்கேற்றேன், ஆனால் உண்மையில் அது போன்ற நிகழ்வுகளின் மையத்தில் இல்லை.
“வேனுக்கு அடியில் செல்வது கொஞ்சம் சிரமமாக இருந்தது. நான் சிறிய பையன் இல்லை, ஆனால் நான் அங்கு சென்றவுடன், என் கைகளை அச்சில் சுற்றிக் கொண்டு அதைப் பிடித்துக் கொள்ள முடிந்தது. யாராவது முயற்சி செய்திருந்தால் என்னை அங்கிருந்து வெளியே இழுக்க முடியாது என்று நினைக்கிறேன்.”
“அவர்கள் ஏற்கனவே மக்களுடன் வேனில் சென்றுவிட்டார்கள், அவர்கள் சொன்னதும் அல்லது கண்டுபிடிக்கப்பட்டதும் ஓட்டுவதற்கு தயாராக உட்கார்ந்திருந்தார்கள், எனக்கு சரியாகத் தெரியவில்லை.
“அவர்கள் அதைச் செய்ததில் நான் மகிழ்ச்சியடைகிறேன், ஏனென்றால் அவர்கள் சாவியை பற்றவைப்பில் வைத்து, என் தலை நேரடியாக டயருக்கு முன்னால் இருக்கும்போது என்னைக் கடந்து சென்றிருக்கலாம். அது அவ்வளவு நெருக்கமாக இருந்தது.
“ஒரு அற்புதமான ஆஃப் டூட்டி நர்ஸ் வந்து விடவில்லை, அவள் வேனின் பின்புற பம்பர் அருகே அமர்ந்தாள்.”
மார்ச் 13 ஆம் தேதி திரையரங்குகளில் வெளியிடப்படும் இந்த ஆவணப்படம், சம்பவ இடத்தில் முதலில் இருந்த பொதுமக்களில் ஒருவரான செவிலியர், அவருக்கு ஏதேனும் உடல்நலப் பிரச்சினை இருக்கிறதா என்று அவரிடம் கேட்டதையும், தண்ணீர் கொடுக்கச் சொன்னதையும் விவரிக்கிறது.
அவள் சொன்னாள்: “நான் இந்த பையனைப் பற்றி கொஞ்சம் கவலைப்பட்டேன், அவர் நசுக்கப்பட்டார், அவர் யார் அல்லது அவருடன் யார் பேசுகிறார்கள் என்பது யாருக்கும் தெரியாது.
“அவர் நலமாக உள்ளாரா இல்லையா என்பதை நான் சரிபார்க்க விரும்பினேன். அவர் சூடாக இருக்க வேண்டும் மற்றும் அவரை கவனித்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று நான் (காவல்துறையினரிடம்) தொடர்ந்து விளக்கினேன்.
“அவன் ரொம்ப கண்டிப்பா இருந்தான்.. கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு தான் அவனோட விஷயங்களை விட்டுட்டு போயிட்டான்.
“வேனை ஓட்டுவது என்பது அவரது முடிவு என்பதைப் பொறுத்தது, இது ஆரோக்கியத்தில் பாதுகாப்பு விஷயமல்ல.
“பலர் பல்வேறு காரணங்களுக்காக நிறைய விஷயங்களைச் செய்கிறார்கள், அது அவர்களுக்கு ஆபத்தை ஏற்படுத்துகிறது. அது அவர்களின் பாதுகாப்பைப் பற்றி நாம் நினைக்கும் விதத்தை மாற்ற வேண்டும் என்று அர்த்தமல்ல.
“ஒரு செவிலியராக, கவனிப்பை வழங்குவது எங்கள் கடமை. நகரத்திலும் அதைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளிலும், மக்கள் சாலையில் இடிந்து விழுந்து கிடப்பது எனக்கு அடிக்கடி நிகழ்கிறது. இதில் எனக்கு கொஞ்சம் துரதிர்ஷ்டம் இருப்பதாக நான் நினைக்கிறேன்.”
ஆவணப்படத்தில், எதிர்ப்பாளர் கென்முரே தெருவில் வேனின் கீழ் தனது அனுபவத்தை “தீவிரமானது” என்று விவரிக்கிறார்.
அவர் கூறினார்: “வேனைச் சுற்றி காலணிகள் நகர்வதைத் தவிர வேறு எதையும் என்னால் பார்க்க முடியவில்லை, அவர்கள் வேனுக்குள் நகர்ந்தபோது, எல்லாமே என் மீது திரும்புவதை என்னால் உணர முடிந்தது.
“மெகாஃபோனில் யாரோ ஒருவர் காவல்துறையினரிடம் பேசுவதை நான் கேட்டேன். நான் பத்தி பேசுகிறேன், ஆனால் அதன் சாராம்சம்: ‘நாங்கள் நீண்ட காலமாக இங்கு இருந்ததை நீங்கள் உணரவில்லை என்று நினைக்கிறேன்.’
“நேரம் போவது அங்கு சற்று மங்கலாக இருந்தது. சுழலைப் பிடித்தது எனக்கு கவனம் செலுத்த ஏதோவொன்றைக் கொடுத்தது. நான் சொன்னேன்: ‘சரி, இது என் வேலை.’
“செவிலியர் ஒவ்வொரு 15 அல்லது 20 நிமிடங்களுக்கும் என்னைப் பரிசோதிப்பார், நான் சுயநினைவுடன் இருக்கிறேனா என்பதைச் சரிபார்ப்பது மட்டுமல்லாமல், நரம்பு சேதம் மற்றும் அது போன்ற விஷயங்களைத் தடுக்க என்னால் முடிந்த அனைத்தையும் செய்ய எனக்கு நினைவூட்டவும்.”
செவிலியர் கூறினார்: “ஒரு செவிலியர் இருப்பதால் அவர்கள் (போலீஸ்) கூறுவதை நான் கேட்டேன்.
“ஆனால் அவர்கள் என்னை என் வேலையைச் செய்ய விடவில்லை. நான் ஒரு உண்மையான செவிலியர் என்பதை அவர்கள் சரிபார்க்கவில்லை. என்னிடம் எந்த உபகரணமும் இல்லை. என்னால் அவர்களை அணுக முடியவில்லை. ஆனால் அது அவர்களுக்கு போதுமானதாக இருந்தது.
“ஒரு கட்டத்தில், வேனில் இருந்து ஏதோ கசிந்து, இந்த பையனின் தலையில் கொட்டியது. அவர்கள் அது என்னவென்று பார்க்க மறுத்தனர். அது ஏர் கண்டிஷனிங் என்று கண்டுபிடிக்க அவர்களுக்கு ஒன்றரை மணி நேரம் ஆனது.
“ஏதாவது நடந்திருந்தால், விஷயங்கள் மிக விரைவாக அதிகரித்திருக்கும், மேலும் அவருக்கு எந்த வகையிலும் உதவுவது கடினமாக இருக்கும்.
“அவர் அங்கு நடைமுறையில் கண்ணுக்குத் தெரியாதவராக இருந்தார். சில சமயங்களில் மக்கள் பீதியடைந்து அல்லது அதிவேகமாக வென்டிலேட் செய்வார்கள். தவிர, வேன்கள் எப்பொழுதும் நகர்ந்துகொண்டிருந்தன, போலீஸ் அதிகாரிகள் உள்ளேயும் வெளியேயும் வருகிறார்கள். அது நல்ல இடமாக இல்லை.”
மனித உரிமைகள் வழக்கறிஞர் அமீர் அன்வர் குடியேற்ற வேனில் இருந்த இருவரை விடுவிக்க உதவியது மற்றும் வேனின் அடியில் இருந்த எதிர்ப்பாளர் அங்கிருந்து தப்பி ஓடுவதையும் ஆவணப்படம் விவரிக்கிறது.
செவிலியர் கூறினார்: “நான் கூட்டத்தின் வழியாக நேராக பின் சந்துகளுக்குச் சென்றேன். அவர்கள் விடுவிக்கப்படுவதை நான் பார்க்கவில்லை. நான் என் பேட்டை இழுத்துவிட்டு நடந்தேன்.”
எதிர்ப்பாளர் கூறினார்: “நாங்கள் அந்நியர்களாக இருந்தோம், ஆனால் நாங்கள் எல்லா நேரமும் ஒன்றாக வாழ்ந்தோம். அவர்களைப் பற்றியோ அவர்கள் யார் என்று எனக்கு எதுவும் தெரியாது.”
